دوشنبه 02 بهمن 1396 ساعت: 23:45

هنر ایرانی

مقالات تخصصی

موسیقی محلی ایران
مقالات تئاتر

پنج شنبه 91/09/23 | ساعت: 09:38 | کد خبر: 1883 | بازدید: 45930 | © احسان رحيم‌زاده
پست الکترونیک
چاپ

 

 

Narenji

«نارنجي‌پوش» و «شاعر زباله‌ها» دو فيلمي از سينماي ايران هستند كه در آن رفتگران در قالب يكي از شخصيت‌هاي اصلي مورد توجه قرار گرفته‌اند. در هر دو اثر فيلمسازان نگاه مهربانانه به شخصيت رفتگر داشته و خواسته‌اند به گونه‌اي اهميت كار اين قشر زحمتكش و دلسوز را به مردم يادآوري كنند اما اين اداي دين در فيلم نارنجي‌پوش به نسبت شاعر زباله‌ها با تاكيد بيشتري صورت گرفته است.
 

 

در فيلم نارنجي‌پوش كه با مشاركت شهرداري تهران ساخته شد، داريوش مهرجويي در كنار تامين نظرات سفارش‌دهنده كار نيم‌نگاهي نيز به دغدغه‌هاي فلسفي خودش داشت.

او در لابه‌لاي ماجراهاي داستان نظريه «فنگ‌شويي» را مطرح كرد و اين كه چطور مي‌توان با تميز نگه داشتن زندگي اطراف به آرامش روحي و رواني رسيد.

او همچنين با ساختن آرمانشهري خيالي در فيلمش نگاه مردم جامعه به جايگاه رفتگران را به چالش كشيد. در اين آرمانشهر يك رفتگر ليسانسه در كانون توجه مردم و مطبوعات قرار داشت تا جايي كه ديگران علاقه داشتند در كنارش عكسي به يادگار بگيرند.

در فيلم شاعر زباله‌ها يك رفتگر از طريق جمع‌آوري زباله‌ها از در خانه‌ها، پي به اسرار درون منازل مي‌برد و به اين ترتيب درگير ماجراهاي عاطفي و اجتماعي مي‌شود.
 
اين اثر بدون آن‌كه قصد بيان مشكلات صنف رفتگران را داشته باشد موقعيت دوگانه يك رفتگر را بستر روايت يك داستان عاشقانه قرار داده بود.

محمد احمدي، كارگردان فيلم در اين اثر در پي وصف عشق‌هاي نافرجامي بود كه بر مدار تلخ هجران و جدايي مي‌گردند.

ليلا حاتمي در اين فيلم نماينده عاشقان دلسوخته‌اي است كه سال‌ها پشت درهاي انتظار ايستاده‌اند، اما كسي در را به رويشان باز نكرده است. شخصيت رفتگر كه فرزين محدث آن را بازي مي‌كرد جنبه ديگري از سرخوردگي‌هاي يك انسان مهربان را نشان مي‌داد.

اين رفتگر مي‌خواست به بهانه بردن زباله‌ها لحظاتي زن مورد علاقه‌اش را ببيند، اما خودش هم مي‌دانست كه دل آن زن جاي ديگري اسير شده و تلاش‌هاي رفتگر ثمري ندارد.
 
يكي از صحنه‌هاي زيباي فيلم جايي است كه رفتگر مسير رفت و آمد زن مورد علاقه‌اش را تميز مي‌كند تا او با شكوه بيشتري از آن گذرگاه عبور كند.

گرچه در خيلي از صحنه‌ها رفتگر را در حال انجام وظيفه حرفه‌اي‌اش مي‌بينيم، ولي اين تصاوير به معناي محوري بودن حرفه رفتگري در خط اصلي داستان نيست. در واقع كارگردان و نويسنده به اقتضاي داستان به سراغ اين شخصيت رفته و هدفشان بيان مشكلات و تنگناهاي يك صنف نبوده است.

بد نيست كه اين مطلب را با اشاره‌اي به سريال «پيك سحر» به پايان برسانيم كه در دهه 60 از تلويزيون پخش شد و طرفداران زيادي پيدا كرد.

در آن سريال نقش رفتگر را جمشيد مشايخي بازي مي‌كرد كه اگر يادتان باشد ديگران به او اتهاماتي زدند و بعد از آن اتهامات تبرئه شد. اين سريال همان سريالي است كه مانع همكاري مشايخي با علي‌ حاتمي در فيلم دلشدگان شد.
 

 

منبع:جام جم آنلاين



----------------
تمامی حقوق برای هنر ایرانی محفوظ و انتشار مطالب با ذکر منبع بلامانع است

اضافه کردن نظر

تنها نظراتی که با حروف فارسی نوشته می شوند قابلیت انتشار خواهند داشت.


کد امنیتی
تازه سازی

هنر ایرانی، مقالات تخصصی

 تمامی حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به "خانه ی هنر و ادبیات پارسا" است
استفاده از مطالب (انتشار عمومی) پایگاه با ذکر منبع بلامانع است

طراحی شده توسط گروه تکاپو

Favicon1